Molenerfgoed niet gered met geld alleen
Hoogwaardige kennis en cultuurhistorisch inzicht zijn even noodzakelijk
Als onafhankelijk onderzoeker heeft Frank Terpstra in de afgelopen jaren het Nederlandse molenbehoud geanalyseerd en diverse artikelen over een hoogwaardige toekomst daarvan geschreven.
Op 11 november 2006 is een bundeling van deze artikelen met een begeleidende brief verstuurd naar mevrouw M.J.A. van der Hoeven, Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Tegelijk is een afschrift van de brief met de bijbehhorende bijlagenbundel verzonden naar meer dan 20 molen- en monumentgerelateerde organisaties (zowel publiek als privaat) en diverse onafhankelijke deskundigen. Opvallend is, dat de benaderingswijze die bepleit wordt grote overeenkomsten heeft met de benadering die prof.dr. J.G.A. Bazelmans van de RACM hanteert in onder meer zijn artikel “Moeten molens altijd malen?”.
Op verzoek van de vereniging TIMS Nederland/Vlaanderen is de inhoud van de brief en de bijlagen eind 2007 verwerkt tot een artikel dat in haar vandaag uitgekomen tijdschrift Molinologie nummer 29, is gepubliceerd. Het artikel over dit zeer actuele onderwerp in molenland is ook te downloaden vanaf de site van TIMS:
www.molenkunde.eu/pdf/MolenerfgoedNietGeredMetGeldAlleen.pdf
Samenvatting
Problematiek
Het molenbehoud ontbeert tot nu toe een hoogwaardige inhoudelijke visie en een instandhoudingsbeleid dat is gebaseerd op cultuur- en bouwhistorische kennis en analyse. De praktijk van het molenbehoud wordt voor een groot deel ingegeven door de waan van de dag, waarbij veel te weinig rekening wordt gehouden met de intrinsieke waarde van het monument.
Wat nu te doen?
Drie opeenvolgende en samenhangende stappen zijn voor een omslag naar hoogwaardig molenbehoud noodzakelijk:
Stap 1
Cultuurhistorische waarde staat centraal; bevorder hoogwaardige kennis
Stap 2
Instandhoudingsprogramma op basis van cultuurhistorische waarde
Stap 3
Financiering op basis van cultuurhistorische kwaliteit
|
